Poëzie
Als ik mijn ogen sluit
Laat ik de woorden dansen
Hoor hoe de beelden komen
Zoals al dan niet bedoeld.
Mijn tranen rollen luidkeels
Taal die mijn gevoelens kneedt
Hartgrondig vuige stortvloed
Die vergetelheid verbreekt.
Het ritme van de woorden
Slaat genadeloos de maat
Laat pijn weer hardop vlammen
Heelt gelijk mijn rauw gemoed.
Met ogen open zie ik
Hoe de dichter mij vervoert
Voel ik de beelden dansen
In m’n lijf en in m’n hart.
Een leven zonder dichtkunst
Is als grond met droge scheuren
Waar de liefde niet wil groeien
En mijn hoop acuut verdort.
Michiel Soeters
Beeld-Taal 