Weemoed
Als de ebstroom die mijn voeten
Meezuigt, zo zuigt de herinnering
Het leven uit me als ik zie
Hoe hij langsreed en zwaaide.
Stoer in de golven beweerde ik
Hem niet te kennen, liet de golven
Mijn pijn omspoelen in de hoop
Mijn boosheid te koelen en
Zwaaide niet terug.
Geen zee is sterk genoeg
De leugen af te spoelen.
Pas als ik mij beken
Laat de ebstroom mijn voeten vrij.
Pas dan kan de branding mijn pijn
Met haar schuim verkoelen,
Mijn weemoed verdrijven als ik
Naakt in de golven van mijn verleden duik.
Michiel Soeters
Vlieland, 16 september 2022
Beeld-Taal 