Over

Michiel Soeters’ digitale speeltuin voor beeld en taal.

Al meer dan 55 jaar loop ik op deze aarde rond en verbaas ik me over de mens. Over wat hij schept, over wat hij vernietigt, over hoe hij denkt en hoe hij voelt. Van jongs af aan ben ik zelf ook een schepper. Ik deed er alleen lange tijd niet veel mee. Nu wordt het tijd om er weer mee te gaan spelen!

Als zoon van een vader en een moeder uit het talen-onderwijs, is taal mij met de paplepel ingegoten. Boeken waren er in overvloed en ze waren ook een vast onderdeel van de cadeaus met verjaardag, Sinterklaas en andere hoogtijdagen.

Literatuur, dichtkunst, het was er in grote hoeveelheden en het greep me al jong bij de kladden. Levi Weemoedt, Jan Wolkers, Maarten Biesheuvel, Oek de Jong, Heinrich Böll, Wordsworth – ik las alles wat los en vast zat.

Liefde voor muziek en een oog voor kunst heb ik ook aan mijn ouders te danken. Ik herinner me nog de eerste keer dat ik in Frankrijk in een museum oog in oog stond met een levensgroot schilderij van Goya. De keren dat we meegenomen werden naar het concertgebouw. De platen van Grieg en Pink Floyd.

In mijn werk heb ik me in de afgelopen 30 jaar vooral gefocust op leiderschap. En dat doe ik nog steeds, binnen GeenManOverboord, mijn eigen bureau, staat leiderschapsontwikkeling voorop. Als coach en trainer houdt de relatie tussen (zelf)leiderschap en psychologie (met levensthema’s zoals verlies en rouw, zingeving, verbinding en conflict) me dagelijks bezig.

Taal is daarbij onontbeerlijk. Taal doet er toe in de begeleiding van mensen en groepen. Wat je zegt en hoe je het zegt bepaalt de impact die je kunt hebben. Gedichten zijn vaak een mooie inleiding en muziek helpt nieuwe ervaringen te verankeren of geeft hoop en wekt verlangen tot leven.

Het verlangen om meer met taal en beeld te doen, is de afgelopen jaren bij mij (weer) wakker geworden. Gedichten schrijven doe ik al heel lang, maar ik liet ze nooit aan iemand lezen. Foto’s maken deed ik zo’n 30 jaar geleden heel veel, maar na de diefstal van mijn camera-set heb ik die liefde lang geparkeerd en taalde ik er niet naar.

Met mijn zoons bezocht ik de laatste jaren musea en met name de overzichtstentoonstelling van Marcel Broodthaers in K20 in Düsseldorf heeft me diep geraakt. Daar werd de liefde voor taal en beeld weer onweerstaanbaar gewekt. Sinds dat weekeinde speel ik weer met de gedachte om te gaan spelen met taal en beeld.

Nu is het tijd om echt te gaan spelen. Gedichten te schrijven en te publiceren. Foto’s erbij te kiezen en te maken. Beeld-Taal te maken. Een selectie van mijn foto’s zal ik hier publiceren, overige foto’s zet ik op Unsplash.com.

Gedichten en foto’s die ik hier publiceer zijn onderhevig aan copyright. Wil je er een gebruiken? Stuur me dan even een mailtje voor toestemming!

Stuur een mail naar Michiel Soeters (michiel@geenmanoverboord.nl).