Kleur bekennen

Kleur bekennen

Nu nog houd ik mijn denken vast,
de dop nog op mijn pen.
Pas als ik het toesta te gaan stromen
komt er ruimte voor ritmiek.

Als ik ze niet het felle licht laat zien,
zullen mijn woorden
nooit de vleugels krijgen die ze helpt
om mensen te beroeren.

Vrees ik dat dat
wat klaar is nog niet af is?
Het nog geen tijd is
te gaan vliegen?

Als de schilder zijn schroom kleur te bekennen
niet had laten gaan.
Hadden zijn ritme en frivoolheid
mij niet geraakt.

Laat mijn pen, de schaamte voorbij,
zijn voorbeeld volgen:
Kleur bekennend,
spelend en vrij.

Michiel Soeters
Amersfoort, 2022